Зандаа минь, сонсоод танихгүй нэр минь
Зам жим тийм хялбар байгаагүй шүү тавилан миньЯмар зүгээс ирснээ мэдэхгүй би
Яруу холд шингэхээ мэднэ эвий миньӨгснийг чинь даруухнаар өмсөж зүүжӨгөөмрийг чинь гайхаж явсан бурхан минь
Өнөөдрийг бэлэглэж маргаашийг бүтээх нэгэнтэй учирсанӨө, тэр хэтэрхий бардам байсан зол минь
Тэглээ гээд өлмийд нь сэтгэлээ дэвсээгүйТэргэл маргаашийн зүг алхсан, Зандаа тийм, хувь заяа минь
Би өөрийгөө уучилж чадахгүй тийм хачин цаг хугацаанд
Биелсэн зөн минь дэндүү өчүүхэн санагдахадАмьдрал агуу гэх хэн нэгний хийрхэл
Аль эртний хуучирсан дурсамж мэт бодогдоход
Өмнө минь зогсоо ялдам, ядуухан амраг минь
Өөр нэгний тухай ер бусыг төсөөлөхөд
Хундаган дахь дарс зүрхний ховдолд нуурлаж
Хуурайхан энхрийллээр нулимсыг минь арчихад
Зандаа минь тайван бай гэж явуулын бурхан хэлчихээдЗам мөрөө хайн хаа нэг тийш одоход…
Эвлэршгүй дайсан, хагацашгүй анд минь билээ сэтгэл минь чи
Эрүүдэн шүүж болдоггүй гавъяа шиг ял билээ сэтгэл минь чиЭнэлэл хайр, хорсол зэвүүцлийн илдийг хурцлагч
Эмзэг атлаа хүнд зэвсэг юм сэтгэл минь чиЕртөнцийн амьдрал баян ч чиний энд хүрэхгүй
Ер бусын сэлүүрт хөлөг онгоц юм сэтгэл минь чи
Авсан дотор ч баяртайяа сэрж мэдэх
Аз жаргалын сэрүүн хүйтэн зүүд шүү дээ сэтгэл минь чи
Зам зуурын салхин Зандааг сэмрээж орхивол
Завсарт нь бүтэн үлдэнэ ээ сэтгэл минь чи
